Comics και ζωγραφική
“Pop Art” είναι το καλλιτεχνικό κίνημα που αναπτύχθηκε στην Αγγλία και τη Νέα Υόρκη. Άσκησε άμεση έλξη στους νέους όλου του κόσμου. Είναι μια τέχνη που απευθύνεται στο ευρύ κοινό. Χαρακτηριστικά γνωρίσματα της pop art είναι οι έντονες χρωματικές αντιθέσεις και η απόρριψη του παραδοσιακού τρόπου ζωγραφικής. Οι καλλιτέχνες της pop art, ανατρέπουν τις παραδοσιακές ιεραρχίες της με την απεικόνιση καθημερινών αντικειμένων στα έργα τους και την αξιοποίηση της γλώσσας των comics. Η pop art αποτελεί μια από τις πιο αναγνωρίσιμες μορφές της μοντέρνας τέχνης.
Roy Lichtenstein (1923–1997)
Ενώ και άλλοι καλλιτέχνες της pop art είχαν καταφύγει στη μορφή των κόμικς συμπεριλαμβανομένου του Andy Warhol, ο Lichtenstein υπήρξε ο πιο εμβληματικός.
Το πιο διάσημο ίσως παράδειγμα οικειοποίησης του στυλ των κόμικς στην τέχνη εντοπίζεται στο έργο του Roy Lichtenstein, ο οποίος κατάφερε «να νομιμοποιήσει τα κόμικς μέσα από τη ζωγραφική με καβαλέτο.
.jpg)
Δύο συγκεκριμένα είδη τον απασχόλησαν κυρίως– το πολεμικό κόμικ, με τις σκηνές μάχης και το ρομαντικό κόμικ, με τις ηρωίδες που κλαίνε.
O Lichtenstein οικειοποιήθηκε στους πίνακές του μερικές από τις εικόνες που είχε δημιουργήσει o Novick για την DC συμπεριλαμβανομένου του Whaam! (1963) και του Okay, Hot-Shot (1963).
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Το θέμα της σχέσης του Lichtenstein με τα κόμικς ήρθε στο προσκήνιο στον Τύπο της βιομηχανίας κόμικς το 1990, όταν ο οίκος Christie's δημοπράτησε τον πίνακα Torpedo. . . Los! για 5,5 εκατομμύρια δολάρια. Γιατί, αναρωτήθηκαν δικαίως οι θαυμαστές των κόμικς, αυτός ο πίνακας βασισμένος σε ένα μόνο πάνελ από ένα κόμικ (Battle of the ghost ships, 1962) εκτιμήθηκε τόσο πολύ, όταν ολόκληρο το κόμικ πενήντα δύο σελίδων, από το οποίο είχε αντληθεί αρχικά, κόστιζε μόνο λίγα σέντς;
Eduardo Batarda
Το έργο του Eduardo Batarda (1943- ) ενσωματώνει μια συναρπαστική διασταύρωση μεταξύ των παραδοσιακών καλών τεχνών και των δυναμικών τεχνικών αφήγησης των κόμικ, καθώς χρησιμοποιεί συχνά διαδοχικές αφηγηματικές δομές και συνθέσεις σαν πάνελ για να καθοδηγήσει τον θεατή σε πολυεπίπεδα οπτικά ταξίδια. Η καινοτόμος χρήση κατακερματισμένων προοπτικών και σκόπιμων ρυθμών αντικατοπτρίζει την ουσία της κόμικς, προσκαλώντας το κοινό να ασχοληθεί με τις δημιουργίες του όπως θα έκαναν ένα graphic novel - κομμάτι-κομμάτι, αποκαλύπτοντας βαθύτερα νοήματα με κάθε μετάβαση. Με τη συγχώνευση κλασικών καλλιτεχνικών μεθόδων με το προσιτό, αφηγηματικό ύφος των κόμικ, o Batarda όχι μόνο αποτίει φόρο τιμής στην πλούσια κληρονομιά του μέσου, αλλά επίσης προκαλεί και διευρύνει τα όριά του, υπογραμμίζοντας τα κόμικς ως ζωτικής σημασίας και εξελισσόμενης μορφής οπτική έκφραση.Τα έργα του είναι πλούσια σε ειρωνεία, ιστορικές αναφορές και κοινωνική κριτική, αμφισβητώντας συχνά τις συμβάσεις της ίδιας της ζωγραφικής.
.jpg)
.jpg)
Έλληνες δημιουργοί
Ο Γιώργος Ιωάννου είναι πρωτοπόρος της δεκαετίας του ’70 που διαμόρφωσε μια προσωπική εικαστική εικόνα. Η ζωγραφική του είναι έντονα συναισθηματική. Τον απασχολεί η αποτύπωση του χώρου, του χρόνου και της μνήμης. Η βασική επιρροή του ήταν από τα comics.
Ο Διαμαντής Αιδίνης είναι μια εξέχουσα μορφή στον χώρο των σύγχρονων κόμικς και της εικονογραφημένης αφήγησης στην Ελλάδα, γνωστός για το ιδιαίτερο στυλ του που συνδυάζει παραδοσιακές τεχνικές με μια μοντέρνα και πρωτοποριακή προσέγγιση, ενώ είναι και εικαστικός. Μέσα από το έργο του, καταφέρνει να αποδώσει πολύπλοκα συναισθήματα και κοινωνικές παρατηρήσεις, αξιοποιώντας στο έπακρο τη γλώσσα των κόμικς
Comics με θέμα τον κόσμο της τέχνης
Το The Salon του N. Bertozzi είναι ένα κόμικ που μεταφέρει τους αναγνώστες στον ζωντανό και μεταμορφωτικό κόσμο του Παρισιού της δεκαετίας του 1920. Τοποθετημένο στο φόντο της δεκαετίας του '20, αποτυπώνει τη δυναμική ενέργεια των παριζιάνικων σαλονιών - συγκεντρώσεων όπου καλλιτέχνες, συγγραφείς και διανοούμενοι συγκλίνουν για να ανταλλάξουν επαναστατικές ιδέες και να αμφισβητήσουν τους κοινωνικούς κανόνες. Μέσα από πλούσια, υποβλητικά έργα τέχνης και μια αφήγηση πλούσια σε στρώσεις, το κόμικ εμβαθύνει στην αλληλεπίδραση μεταξύ παράδοσης και νεωτερικότητας, αντανακλώντας τον καλλιτεχνικό πειραματισμό και τις πολιτισμικές αλλαγές που καθόρισαν την εποχή
.jpg)
.jpg)
Το Las Meninas (S. Garcia- J. Olivares) είναι ένα κόμικ που συνδυάζει την ιστορία της τέχνης με τις σύγχρονες αφηγηματικές τεχνικές, αντλώντας έμπνευση από τον εμβληματικό πίνακα του Diego Velázquez Las Meninas. Το έργο επαναπροσδιορίζει το σκηνικό ενός καλλιτεχνικού σαλονιού - ενός τόπου συγκέντρωσης δημιουργικών μυαλών - για να εξερευνήσουν θέματα αντίληψης, ταυτότητας και αλληλεπίδρασης μεταξύ παρατηρητή και έργου τέχνης. Μέσα από οπτικά πλούσια πάνελ και μια πολυεπίπεδη προσέγγιση αφήγησης, το κόμικ προσκαλεί τους αναγνώστες να επανεξετάσουν τα όρια μεταξύ της κλασικής τέχνης και της σύγχρονης εικαστικής κουλτούρας.
Το On the Odd Hours είναι ένα graphic novel του Éric Liberge, μέρος της σειράς Louvre Collection, όπου διαφορετικοί καλλιτέχνες εξερευνούν μοναδικές ιστορίες στο διάσημο μουσείο. Η ιστορία ακολουθεί τον Μπαστιέν, έναν νεαρό κωφό που αγωνίζεται να βρει τη θέση του στον κόσμο, ο οποίος γίνεται απροσδόκητα νυχτοφύλακας στο Λούβρο. Με εκπληκτικά, ατμοσφαιρικά έργα τέχνης και μια συναρπαστική αφήγηση, το βιβλίο εξερευνά θέματα αντίληψης, επικοινωνίας και δύναμης της τέχνης με έναν βαθιά καθηλωτικό τρόπο.
.jpg)